Umut Şiiri - Evrim Ertuğrullu

Karşi koyamadim ben bu sevdaya
Zor olmadı yüreğimin sana teslimi
Şimdi,şimdi bu sevdanin karanlik zindanlarinda
Yapayalnız zavallı bir esirim
Ne bir ses var uzaklarda,ne de bir ışık var mutluluk adına
Zaman zaman yakınlarda
Çok yakınlarda yalnız bir yıldız var
Karanlık bulutlar arasında...
Yağmur misali ruhuma yağıp beni sellerinde boğan
Irmak olup engin denizlere kavuşan
Rüzgar olup bedenimi sımsıkı saran,
Tertemiz bir aşk var yüreğimde senin adını taşıyan.
Güller ektim yüreğime demet demet,
Umut koydum adını her bir çiçeğin
Bildiğim gördüğümden farklı,
Düşledigim gerçeklerden uzakta bir yalandi çogu kez
Ama yine de inandırmıştım kendimi öylece
Bir gün,
Bir gün senin de beni sevebileceğine
Umudu taşimak yeterdi belki,
Bir nokta koymadan yaşadigimiz hiçbir şeye.
Sonunu getirerek başlanmişi yok etmek kolay degildi
Ve kolay değildi yine, senden uzakta seni düşünmeden yaşamak
Yüreğimin bitmeyen yalnızlığının beni ölesiye sardığı
Biçare bir sevdalıyım ben
Yokluğunda yaşamak için çırpınan,
Geceleyin kendince hayaller kuran
Hep içimde,
Hep içimde yaşatarak umudu
Uzağında varlığından bir ışık arayan bir sevdalıyım ben
Ve belki hiçbir zaman beni sevmeyeceğini bile bile
Yine de seni bekleyen yalnız bir sevdalıyım ben
Sonsuzluğun ötesinde bir sevgiyle...

Bir temmuz sabahıydı sana ilk rastladığım an
Bilmezdim,
Bilmezdim o zaman yüreğimin sana böyle bağlanacağını
Demir atmıştı bir gemi hiç anlamadan,
Ayrılmak istemediği bir limana ansızın.
Sonsuza dek kalabilir miydi bu limanda?
Bilseydi eğer bu limanda hiç istenmediğini...
Ya da bir umut daha var mıydı
Sevdiğinden uzakta bir sevdalı yaşar mıydı?
Ve ben seni sevmeseydim eğer
Böyle ansızın içimi açar mıydım?
Ve tek bir soru kalmıştı artık kendime sorduğum
Eğer bilseydin bu sevgimi, benden daha çok kaçar mıydın?.
Ey sevgili!
Bil ki seni sevdiğimden beri ,
Senden başka düşüncem olmadi böyle derinden
Sensiz bir hayalden uyanmadım hiç sabahları
Ve her yeni güne gözlerimi açıp ‘merhaba!’ deyince
Hiçbir şey gelmedi hatirima senin varligindan önce
Her sensiz geçen günün mutsuz akşaminda
Gün batarken gökyüzünün kor kızıllığında
Bil ki,
Bir yanık sevdalı hep seni hatırlar,
Yokluğunun o amansız karanlığında...

Öyle sessiz uzaktan bir sevdaydı işte!
Ansızın benliğimi sarıp kalbimin içine yerleşen
Ve her geçen günün ardında,
Uzağında umudumla beslenen
Sen olmuştun artik!
Hayatıma verdiğim en güzel anlam
Oysa ,
Oysa bir ağacın bağrında gizli kalmıştı sevdam
Dallarına kuşların yuva yaptığı,
Ve üzerinde bülbüllerin coşkuyla adini sayikladigi.
Sokaklarda duvarların en kuytu köşesinde,
Parklarda oturakların üzerine kazılmış harflerinde.
Güzelliğinin büyülü ışığından uzakta kalan,
Yüreğimde gizli kalmıştı senin için çarpan
Hasretinle yanan deli yüreğimde...
Öyle sessiz uzaktan bir sevdaydı işte!
Sensiz geçen her günün hayalinle dolu gecesinde
Çoğu zaman gözyaşlarımda gizli kalmıştı
Yokluğunun acımasızca yaraladığı
Özleminle dolu yüreğimde...
Bir sıcak tebessümünde hayalinin bende bıraktığı
Ve bir de dile gelen satırlarında gizli kalmıştı sevdamın
Sararan bir yapraktı, rüzgarlara kapılıp göklerde savrulan
Ve habersiz yaşadim bunca zaman
Hep arayıpta bulamadığım bu sevdadan,
Hayatıma renk katan varlığından...
Oysa önemli olan tek bir gerçek vardı artık.
Kalbimin sonu gelmeyen burukluğunda ,
Tertemiz bir hayal olmuştun inandigim.
Çıkmaz sokaklarında kaybolduğum her yolun sonunda,
Bir ışık olmuştun umutlu güzel günler adına...
Ve her şey çaresizce anlamını kaybederken ansızın,
Birşeyler öylece büyüyordu içimde sana karşi.
Yitirmişligin de ötesinde bir duyguydu bu ,
İçimde yaşattigim...
Ne var ki geçişi çok çabuk olmuştu zamanin,
Oysa hiç böyle kendimi umuda bağlamamıştım...

Her kabusun titreten ürpertisinde,
Ufka çöken karanlığın ardında her gece.
Hep seni kaybetmenin korkusunu yaşadim,
Sevgini kazanmışçasına bir hayal içinde...

Adını adımla yan yana kazıdım umut diye
Sevda diye! aşk diye! KADER diye yüregime!

Kalbimi sana teslim etmişsem artik,beni sakın yaralama sevdiğim!
Ansızın benliğime girip beni sarmışsan artık
Dalga dalga yayılan sevdamı çiğneyip,beni sensiz bırakma sevdiğim!
En büyük sevgilere inat yaşayalim istersen sonsuzluk diyarinda
Rüyamı benden geri alıp beni acıya dost,mutlululğa hasret bırakma !

Ve yine unutma ki,
Dilersen bir sözünle en büyük mutluluklara salarsın beni
Ve yine dilersen bir sözünle en büyük ateşlere atarsin beni...

Bir bütünün iki yarısı
Ya da ruhumun aradığım diğer parçasıydın sen
Çünkü seni tanıdığım anda hissetmiştim bunu yüreğimde
Bir kıvılcım doğmuştu gözlerinden gönül bahçemin solmuş çiçeklerine
Kader oyununu oynamıştı yine bana
En savunmasız olduğum bir anda sessizce!
Amaç neydi oysa, benliğini yitirmiş bu dünyada
Yüreklerde derin bir sevgiyi yaşamaktan başka?
Gözlerinde bulduysam kendimi
Sözlerinde terkettiysem benliğimi
Bil ki!
Bu benim savunmasızlığımdan değil
Yüreğimdeki yansımasındandır
İçimde kaybolmuş birşeylerin...
Dedim ya
Dedim ya karşi koyamadim ben bu sevdaya
Zor olmadı yüreğimin sana teslimi
Şimdi ,şimdi bu sevdanin karanlik zindanlarinda
Yapayalnız zavallı bir esirim...

Aşk oradaydi,işik oradaydi,umut oradaydi yine oysa
Mümkün olabilseydi keşke !
Beni sevdiğini duysaydım bir gün senden yalan da olsa!
Bir gece de beni sevdiğini düşünerek uyusaydım.
Artık,
Artık uzak olmasaydı bu hayal bana
Ve bu karanlıklar sensizlikle dolmasaydı!
Mümkün olabilseydi keşke
Yüreğimdeki bu umut hiçbir zaman solmasaydı.
Bir gece beni sevdiğini düşünerek uyusaydım,
Ve bir daha
Bir daha uyanmasaydım...