Beni gülüşün ardındaki alacakaranlık mahvetti.
Uyanmadı bana gün, elimde kaldı dünya telaşı.
Geçişlerde arada kaldım en karanlık yüzlerle.
Nasıl gelsin bahar, seçtiğim kişiler hep kışta.
Övgüler dizdim, nede olsa yapraksız ağaçlara.
En olmayasını taştı koydum birde yüreğime.
Gözüm kapalıydı olana biteni görmedim.
Yollarımız burada ayrılıyor,
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
Devamını Oku
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta