Umuda Maya Şiiri - Dr Yusuf Polat

Yaşandıkça açılıyor hayatın rengi
Gökyüzünün renksiz
Denizin maviden
Yoksun olduğunu
Yaşlandıkça anlıyor insan
Siyah ile beyaz arasında yol aldığını

Yüzüm yağmurlar ortasında yitik
Tüm hüzünler kapı ardı
Karanlığa asıyorum
Geçmişin izini
Ne kadar uzun olsa da kararan gece
Biter mi güneşin yarına olan hevesi

Çıplak bir huzur tenimde süt kokusu
Çocukluğu yarına taşıma derdinde
Kurulur köprüler
Siyahtan beyaza
Ömrüm kendi masalının renginde
Umut mayalar gecenin tan vaktinde