Bir sokak lambası alıyor gözlerimi
Bir yobazım ben, sadece tesbih çekiyorum
Hani ışık saklardı gökyüzünü bizden
Sürekli göz kırpan yıldızları izliyorum
Son kez yanıyor karşı yurdun lambaları
Yaz bir mevsim değilmiş sadece, anlıyorum
Toprak uçurum kadar sessiz, süt kadar arı
Sanırım bu gece yeniden parlıyorum
Bu akşam minik bir kavuşma akşamı
Vaktim kısa, çimler yeşil oturuyorum
Masamda manidar bir küllük, yumup gözlerimi
Bir keyif sigarası yakıyorum
Yanımda epey derişik limonatam
Dışarıdan içecek yasak, biliyorum
Kısıtlamıyor artık beni parmağımdaki morluk
Bir bandajla bu gece hafızamı siliyorum
İblis, güçlü olamazsın benim kadar asla
Bir lütufla seni sonunda yeniyorum
Vedalaşıyorum bu gece hüzünle, yasla
Düzelecek her şey, ümit ediyorum...
Muhammed Veysel Erdinç
Kayıt Tarihi : 13.07.2026 00:20:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!