Selvi boylu hayalleri vardı insanlığı kucaklayan,
İçini nefesinin misk kokusuyla donatan,
Ümitlerine nur damlıyordu semadan,
Karıncanın ayak sesleri duyulduğu an…
Doyup erebilmek için sessizlik ırmağından,
Bir taş ona vurgun o da sudan,
Yoklama defterinden tanımadım sizi,
Benim haylaz çocuklarım
Sınıfın en devamsızını
Bir sinema dönüşü tanıdım
Koltuğunda satılmamış gazeteler
Dumanlı bir salonda
Devamını Oku
Benim haylaz çocuklarım
Sınıfın en devamsızını
Bir sinema dönüşü tanıdım
Koltuğunda satılmamış gazeteler
Dumanlı bir salonda




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta