Ölüm kadar yakındı hayallerim gerçekleşmesi için bir hamlemi bekleyen , avuçlarımın içindeydi kaderim beraberinde de ümitlerim cennet kadar da imkansızdı sevdiğim , orman gibi hesapsızdı sevgim , her köşesine kadar hazırdı hayalimdeki evim , uzanmıştı beline ufak ellerim , izliyordu köşeden mavi gözlü bebeğim... O sözleri unutmadım ama" sevmiyorum gideceğim" nasıl anlatılırki bilmem kal , yapma , öleceğim.
Ellerin neden soğuk,üşümüş müsün?
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış
Devamını Oku
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta