Uluorta günâh çok,
Aşikâre değil giz.
Utanma, arlanma yok;
Rezillik diz boyu, diz!
Nûr olsun da dişi, er,
Dedenin yattığı yer.
Mezarından kalksa der:
"Böyle miydik torun biz?"
Ne nefs dağını delmek,
Ne de şeytanı çelmek,
Arkamızdan ne gelmek;
Sürüp gittiğiniz iz...
Beslenen karga doyup,
Kör edermiş göz oyup.
Kafana akıl koyup,
Kaderini kendin çiz!
Şerif, ümmetçe hâsıl,
Allah'a kulluk asıl.
Vâsıl olmaktır vâsıl,
Ne derseniz deyin siz!
31 Ağustos 2024
İzmir
Kayıt Tarihi : 31.08.2024 23:12:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!