Ulu Sancak Şiiri - Kasım Kobakçı

Sevdamız uçsuz bucaksız ulu sancağa,
Yolunda gideriz aydınlık güne.
Başımız koyarız kutlu kucağa,
Korkmadan koşarız mutlu düğüne.
*
Göğsümüz siperdir aşılmaz dağlar,
Yiğitler destanı coşkuyla çağlar,
Masallar okunur, analar ağlar,
Kötüler silinir yurdundan temelli.
*
Sakarya boyunda şahlanır taşlar,
Zalime fırlatılır sert bakışlar,
Göz dikilmez ülkeme kopsa alkışlar,
Üstümüze kılıç kalkan inseler.
*
Göklerde dalgalan yürekli örtümüz,
İhtişamla gürler soylu türkümüz,
Kıtaları aşar büyük sürümüz,
Ufuktan doğar hep güneşin nurları.
*
Ant içtik korumaya büyük yurdumuzu,
Yaşatırız daima soylu ordumuzu,
Ezdirmeyiz çakala katiyen kurdumuzu,
Sınırlar bekçisi tunçtan bedenler.
*
Yurda saldıranlar hüsran bulacak,
Haince planlar yarım kalacak,
Kötülük yapanlar mutlak solacak,
Hesap sorulacak mazlum ahıyla.
*
Görecek zalimler çetin gücümüzü.
Bütün ruhlar duysun gür sözümüzü,
Alevler sarmasın gülen yüzümüzü,
Koşarız tereddütsüz o gayeye.
*
Sönmez o bağımsızlık meşalesi,
Gururla taşınır ecdat kalesi,
Dağlarda yankılanır kurt silsilesi,
Yurdumu korurum gücüm yettiğince.
*
Gözbebeğim yuvam, sönmeyen ateşim,
Kıtada bulunmaz emsalin, eşim,
Göklerde süzülen aydınlık güneşim,
Dalgalan durmadan kutlu göklerde.