güneşi verdiğinden beri
yağmurun gerdeğine
gecelerin ayaz doğar
tutunuşun bundandır
sabahın eteğine
oğula ninni
beşikte gül bebe
iki kere iki demede
yürümekte döl yoluna su
gelinin gelmez uykusu
aklım yatmış bir kere
baş eğmeyeceğim bu
hergeleye
bir olta attım ırmağa
rastgele
avuçlarında kına irileri kocamakta
ödentisi karın hamamından
analığından çalınmış kök ucunun
oluklarında çürümüştür su
hiç bir meyveyi seçerek alamadı
manavdan
gel bi tane gel kalabalık ince
hani gece içini göğe çekince
inan ki taranmak bahane
maksat ellerin olsun
gelmişim geçmişim yüzünden
uyuyan dilimi uyandırdım
sözcük dirilttim
ak çarşafları yıkadım kirlettiğim
kokunu eklemeliyim
bir kadın geçmeye görsün önlerinden
budarlar ağaçları eteğinden
çıplak severler dalları
budakları çıplak
meyveleri soyarak
hiç bir bahar almadı koynuna
anızlarda tattı ilk şehveti
teninde kıymıklar çığlık çığlığa
bereketini yitirmiş toprak üstünde
serili kaldı badem gözleri
ne kulağı vardı hislerinin ne canı yüreğinin
Tekleme
bir mevsim daha bitti
penceremde güz sineği
canlanıyor tenimde
halliceyim hem de yeğin




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!