Ülkü Babacan Şiirleri - Şair Ülkü Babacan

babamgil

anne bir kuru pilav
bir de çay koy
babamgil gelecek
kavurduysan bir kısım soğanı

bade

bozuk bağlarda salkımlar
çiğneniyor
kirli ayaklarda
şıralıdır keder…

içimin beyazına
bürüdüm yeşili
ılıdı ayazım
uzat kollarını
bahar tadındayım

başım dönüyor çatlak bir duvara tutunuyorum
öylesine ayakta.
bazen delifişek bir fırtınanın ortasında
biliyorum gelmeyecek trenleri beklediğimi
boş gar bankları gözlerime dokunuyor

sonra bir cam sesi
açtı perdeyi
düştün gönlüme

şimdi mahallede taze ekmek
buğusunda bir söze
iç çekmekte iffet bekçileri
oğulları olacak oğullar ki
döl bırakacaklar sarmaşıklara
belinin inceliğinde…

İşte sabah olmakta
İn artık sırtımdan gece
İçinde ne cevherler gizli

bugün
sana gelmek istedi
canım

düşten öte gidemedi
adımlarım ...

gülüşüne


kepenklerini
indirir masumiyet
en cüretkar günahların

gün kasım
bütün perdelerini yeniledi sonbahar
bugün günlerden kasım
bitmiştir artık çekilmiştir dalgalar
nefesi tükendi rüzgarın