ULAN…
Sen… Sen bir kemandan çıkan yorulmuş bir ezgiydin
Yıllanmıştın, solmuştu tenime dokunmayan tenin
Tenine uçmuştu siyah kargalar, üstüne konmuştu belki de akbabalar!
Belki de gençliğin verdiği sevinçle inletmiştin sokakları
Yıllar bir gözyaşı olup da kaymış
Nurlu ihtiyarın yanaklarında.
Yapraktan saçını yerlere yaymış,
Sonbahar ağlıyor ayaklarında.
Süzüyor ufukta bir kızıl yeri,
İçi karanlıkla dolu gözleri;
Devamını Oku
Nurlu ihtiyarın yanaklarında.
Yapraktan saçını yerlere yaymış,
Sonbahar ağlıyor ayaklarında.
Süzüyor ufukta bir kızıl yeri,
İçi karanlıkla dolu gözleri;




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta