1 Temmuz 1997 - Telavi, Gürcistan
Hissiyat diye ne duygu kaldı, ne mücerret,
Nankörlük diyârlarında hiç kabul mu cürret?!
Ne bu cisimler, ne de sevgiler oldu agâh,
Nefes tükenirken tek şiiriyâttı hâbgâh.
Kâh fani sıratlarda düşmanım ihtiyatım,
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…



