çirkin yalnızlıkların
sabaha çıkma vaktinde
en büyük,
en acımasız ışığındaydı ay
çünkü dolunay vaktiydi…
kahrolası yalnızlıklarda
Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda




Askı hic böyle düsünmemeistim. Dizelerinizi okudugumda bunun ne kadar dogru oldugunu gördüm. Gwrcekten benden önce geliyor, beni tutsak ediyor kendine.
Tebrikler bu duygulari tatmamiza vesile oldugunuz icin.
Saygilar......Türkan DİNÇER
Aşkın ukalaya benzetilmesi gayet ilginç.Aslında haklısınız zira apansızın gelir ve kapıyı bile çalmaz,zira kendine pek güvenir nedense.Biz de bıraktığı izlerse yıllarca silinmez,acısıyla tatlısıyla yaşanır veya yaşanmaz.
Erdal bey güzeldi,yüreğinize sağlık.Geceler ilham için birebir.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta