İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Askı hic böyle düsünmemeistim. Dizelerinizi okudugumda bunun ne kadar dogru oldugunu gördüm. Gwrcekten benden önce geliyor, beni tutsak ediyor kendine.
Tebrikler bu duygulari tatmamiza vesile oldugunuz icin.
Saygilar......Türkan DİNÇER
Aşkın ukalaya benzetilmesi gayet ilginç.Aslında haklısınız zira apansızın gelir ve kapıyı bile çalmaz,zira kendine pek güvenir nedense.Biz de bıraktığı izlerse yıllarca silinmez,acısıyla tatlısıyla yaşanır veya yaşanmaz.
Erdal bey güzeldi,yüreğinize sağlık.Geceler ilham için birebir.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta