Ufuklar Aydınlandı Şiiri - Kasım Kobakçı

Çapraşık eski yazı, tarihlere gömüldü,
Okumanın sevinci, memlekette görüldü.
Tutucular istemez, defterleri dürüldü,
Zihinler ferahladı, ufuklar aydınlandı.
*
Romanlar serbest artık, matbaalar durmuyor,
Meydanlar cıvıl cıvıl, kimse tuzak kurmuyor.
İftiracı sus pus, gerçeği savurmuyor,
Gönüller huzur buldu, ufuklar aydınlandı.
*
İlim, irfan ve teknik, üç gaye hedeflendi,
Gazi’nin işareti, en baştan şereflendi.
Yabancı gazeteler, hayretle kenetlendi,
Cehalet yere çaldı, ufuklar aydınlandı.
*
Bana ne demez kimse, seferberlik yürüdü,
Kasabalar şenlendi, ilmi şevk bürüdü.
Bu gayret sürdükçe, kara kışı kürüdü,
Milletim derse daldı, ufuklar aydınlandı.
*
Ahali kulak verdi, gözlerindeki sis kaçtı,
Bilginler rehber oldu, kapıları hep açtı.
Bilmezi yetiştirmek, etrafa neşe saçtı,
Esaret son buldu, ufuklar aydınlandı.
*
Tedrisat birleşince, asır ileri aktı,
Mektepteki ikilik, yürekleri çok yaktı.
Yeni gelen alfabe, meşaleyi tam yaktı,
Yenilik tahta kondu, ufuklar aydınlandı.
*
Osmanlıca lügati, raflardan indirdiler,
Karmaşık kuralları, sakince dindirdiler.
Yurdu bir uçtan uca, Türkçe’ye bindirdiler,
Alimler baş tacıydı, ufuklar aydınlandı.
*
Gönüldaş meseleler, çözüme doğru gitti,
Aydınlık karanlığı, hamle yaptı eritti.
Softanın gürültüsü, duyulmaz oldu yitti,
Garipler murat aldı, ufuklar aydınlandı.