Ufuk Şiiri - Çınar Giden

Suyun üstünde
Sallanan bir
Sandal gibiyiz.

Sınırlar içindeyiz,
Çıkamıyoruz dışarı.
Yutarlar diye
Korkuyoruz bizi.

Bazen geliyor güneş
Başımıza kadar,
Sınıyor sanki bizi.
Dinlemek istemiyoruz;
Dinlersek sahip olduğumuz
Sandal gidecek
Diye korkuyoruz.

Anlamak istemiyoruz;
Sadece ufuğa bakıp
Dalmak istiyoruz hayallere.

Gemiler geçip gidiyor,
Görmüyorlar bizi.
Balıklar geçip gidiyor,
Görmüyorlar bizi.

Zorlanıyoruz, zorlanıyoruz,
İstemiyoruz bunu kabullenmek.
Bir balık gelse de yese beni
Diye düşünüyoruz,
Orada susuz, yemeksiz
Kalmaya çalışıyoruz.

Ama sanki yavaştan
Görünüyor kara.
İnanmak istemiyoruz.
Sonunda ise...
Kalkıyoruz