Nefesler duyulur
O kalabalığın içinde.
Herkes herkes ile
Nefes nefese.
Sen ise orada,
Bir köşede oturmuş,
Sadece yaptığın şey
Düşünmek.
Düşünüyorsun her şeyi,
Anlamıyorsun bazı şeyleri.
Sen sanki ötmeyi bekleyen kuş,
Onlar ise öte öte
Tüyleri dökülmüş kuş.
Oturmuş düşünüyorsun,
Nasıl tüylerimi dökmem diye.
Zamanla fikir üretiyorsun,
Zamanla anlıyorsun
Neden öttüklerini.
Saçma geliyor sana.
Neden bir kuş,
Bir sebep yerine
Tüylerini döker ki?
Ama sen burada,
Ötenleri göre göre
Yapmıyorsun
Yaptıkları şeyleri.
Çünkü sen,
Tüylerin sayesinde
Yaz da kış da gezen
Bir kuşsun.
Ama onlar,
Sıkışmış bir
Kutunun içinde.
Görüyorsun onları.
Ve artık
Böyle olamamaya
Yemin ettin.
Çünkü sen
Tüyleri olan
Bir kuşsun.
Kayıt Tarihi : 11.10.2026 15:28:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!