Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
bir kösede masum bir cocugun oyuncagini yitirmis hali gibi masum bir siir...kiymetli saire sayin bayan Ayşe Kamuran Aykır sizi kutluyor sonsuz saygilarimi yolluyorum...yakup icik almanya
ufuk , görebildiğimiz ; bir o kadar yakın , bir o kadar uzak olduğumuz..
Neden bilmem
Ben hiç mesut olamam
Susadığım saadeti
Bulup doyamam.
Ben mi aptalım
Elimdeki saadeti bilemem
Acep günahmı
Sonsuz bir saadet dilemem.
günah olurmu hiç,her insanın içinde istediği bir şey ama işte bulamıyoruz nedense,kendi içimizde olan bir şey,belki de ruhu doldurmak gerekiyor açlık bitmiyor bir türlü,tebrikler,hoş bir şiir okudum.
Penceremizin ufkunda görünen umutlara dileğimiz saadet olsun... Güzel duygularla birlikte ses uyumuyla yapılandırılmış bu başarılı serbest çalışmanızdan dolayı kutluyorum sizi... Yüreğinize sağlık....
Çok güzel bir şiir. Tebrik ederim efendim...
Esel Aslan ağabeyime teşekkür ederim sizi önerdiği için...
Sevgi ve saygı ile...
uşsuz bucaksız ufuk... ve sonsuz saadet dilemek... belki imkansız ama gerçekçi olup imkansızı başarmak lazım :))
Bu şiir ile ilgili 6 tane yorum bulunmakta