Uçurtmalarım Şiiri - Burhan Kale

Burhan Kale
178

ŞİİR


1

TAKİPÇİ

Uçurtmalarım

İçimde kıvrılan yollara bir düş,
Yıkamaz geceler yıkar mı sandın…
Hayra yorulur mu olur olmaz düş,
Her görülen düşü çıkar mı sandın…

Sen bende bir garip sonsuz bilmece,
Ardından giderim ben gündüz ve gece,
Aşk sanma ki birkaç kelime, hece,
Öyle olsa içini yakar mı sandın…

Kaderini kendin yazdığın sanma,
Nefsinin dediği her söze kanma,
Eller seni bilmez sen bil inanma,
İnsanlar çulsuza bakar mı sandın…

Gözlerinde kaybolur denizler, sular,
Deme bana niçin haram uykular,
Senin de bir yerde bekleyenin var,
Boşuna bu devran döner mi sandın…

Aldığın nefesi çok gören kansız,
Nefes alsa da yok sanırsın cansız,
Her yanı adamı değil ki yansız,
Düşenin elinden tutar mı sandın…

Kalbi yok bekleme merhamet ondan,
Huy çıkmaz demişler ölmeden candan,
Allah ayırmasın dini İslam’dan,
Hakkın divanında durur mu sandın…

Kendi karasına kara demeyen,
Kendiyle oturup haram yemeyen,
Zulmüne rızayla boyun eğmeyen
Su olsa yolunda akar mı sandın…

Gözünün üstünde kaşın var gel de,
Memleketin olur en uzak belde,
İnsanlığın kalır kazancın elde,
Her ateş herkesi yakar mı sandın…

Zalime zalim de bu korku neden,
Bir metre mezara sığıyor beden,
Geriye dönmüyor bir defa giden,
Zalim zulmü ile kalır mı sandın…

Rahatın kaçarsa olursun rahat,
Hep uyuklamakla geçmez bu hayat,
Elde değil sende ara kabahat,
Hatasız kul olmaz olur mu sandın…

Yakar yıkar bozar düzen kuruyor,
Sorusuna kendi cevap buluyor,
Küçüldükçe büyük adam oluyor,
Arkasında kimse durur mu sandın…

Hece taşı diker yazısı pullu,
Hiç ölmeyecek gibi kapısı kullu,
Tilkiden de kurnaz çıkışlı yollu,
Minarede kılıf kalır mı sandın…

İbrahim görünce odun getirir,
Bir hayrı varsa da onu bitirir,
Hayra çağırdım der şerre götürür,
Herkesi sen gibi olur mu sandın…

Yazan çizen durur sağ ve solunda,
O karınca gibi Kâbe yolunda,
Bin bir kul hakkı var durur boynunda,
Kul hakkı insanda kalır mı sandın…

Sen anlat ikna et dinlenir sözün,
Gözyaşı görmemiş bilmiyor gözün,
Hak aşkıyla yanmamış ki hiç özün,
Sormayan menzile varır mı sandın…

Ardında durduğun günahtır yeter,
Gün gelir zamanı herkesin biter,
Viran olur yurdu baykuşlar öter,
Dünya Süleyman’a kalır mı sandın…

Söylemek istersin içinde kalır,
Kalp kıran elbette birçok ah alır,
Kendisi çok büyük bir adam olur,
Kayıp vicdanını bulur mu sanır…

Söz verirse yapar lakin söz vermez,
Hep ufukta gözü önünü görmez,
Dal dikende eli gül bulup dermez,
Yaralara merhem olur mu sandın…

Kapısına gitsen tanımaz bilmez,
Hızır değil yardım istesen gelmez,
Ferhat değil doğru dağları delmez,
Şirin aşkı ile gezer mi sandın…

Elinde kalemi yazsa yazamaz,
Her teli bilir de sazı çalamaz,
Gönül eri değil gönül alamaz,
Halinle anlatsan sezer mi sandın…

Bir köşe bulunca kalemi satar,
Hak ile hukuka sanma can atar,
Garibe yoksula hor gözle bakar,
Sırça sarayından çıkar mı sandın…

Kimi yapar rüzgâr esse yıkılır,
Kimisi utanmaz sanma sıkılır,
Kiminin yüzüne mecbur bakılır,
Ses duymuyor diye sağır mı sandın…

Ölçüp biçip giden dönmüyor daha,
Ertele tövbeyi yarın sabaha,
Ecel sana gelmez çok vardır daha,
Nefsin nasihati alır mı sandın…

Gönlünde bir yeri en güzel yeri,
Allah’a ayır da ol gönül eri,
Huzura erdiren O gönülleri,
Başkası sesini duyar mı sandın…

Ellerin duaya açıldığında,
Adeta kanatsız uçulduğunda,
Nefsinden kurtulup kaçıldığında,
Nefs seni bırakır kaçar mı sandın…

Gurbetlerde yanıp pişmeden olmaz,
Toz toprak yollara düşmeden olmaz,
Arayıp Hak yolu bulmadan olmaz,
Yanmayana kapı açar mı sandın…

Çölleri aşanlar buldular O’nu,
Yollarda koşanlar buldular O’nu,
Sel olup coşanlar buldular O’nu,
Sırrını herkese açar mı sandın…

El gibi el ele ellerle oldun,
Neye layık isen sen onu buldun,
Unutturdun sandın sanki kurtuldun,
Yalanına Allah kanar mı sandın…

Nefsini düşman bil dedi bilmedin,
Yetimin gözyaşın bir gün silmedin,
Günde beş vakit gel dedi gelmedin,
Ateşin dünyada kalır mı sandın…

Hep zevk sefa ile sürdün ömrünü,
Düşünmedin bir an o son gününü,
Kime verdin Allah evi gönlünü,
Gönlün O’nsuz Sırat geçer mi sandın…

Günü güne ekle O da ekliyor,
Hesap kitap için seni bekliyor,
Rahmetine sığın affım çok diyor,
Amelinle Cennet olur mu sandın…

Baktığından öte görmediğin var,
Bildiğinden öte bilmediğin var,
Çözülür olsa da sır içre sırlar,
Aramayan Dostu bulur mu sandın…

Hesabın kendin yap aklın fikrinle
Sevgisini kazan dilin zikrinle
Herkesten zengin ol hamdın şükrünle
Kimseye minnetin kalır mı sandın…

Burhan Kale
Kayıt Tarihi : 8.2.2013 15:37:00
Yıldız Yıldız Yıldız Yıldız Yıldız Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!

Burhan Kale