Gelincik tarlalar, kızıl havalar
Baharı karşılar tüm uçurtmalar
Dönerek boşlukta bir eda ile
Kuşlar dert anlatır gelerek dile
Ağaçlar boşluğa güvercin salar
Hayatla tanışır taze yavrular
Göçebe kuşların konduğu dallar
Tomurcuk derdiyle hep telaştalar
Mavi uçurtmalı topal bir çocuk
Aksayan ayağı ne zevkle vurur
Yağmur sarhoşluğu çeken toprağa
Turfa bedeninden neşe savurur
Boşluğa yaslanan beyaz bulutlar
O yana, bu yana gezer dururlar
İnciler saçarak kara toprağa
Geleceğe dair umut olurlar
Ama şu da var ki küçük çocuklar
Artık gökyüzünden korkar oldular
Tutar ama uçurtmanın ipini
Ayağına sahil oldu pis sular
Kayıt Tarihi : 19.03.2009 23:01:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!