UÇMAK
Son toprakları da geçmeliyiz
Bütün sessizliğimizle
Doğayı ürkütmeden
Denizlerin sarp kıyılarında
Kucaklarını açıp da bekler
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




Kökü toprakta da olsa ufuklara uçan devasa ormanlara benziyor şairler...Dünle bugünün buluştuğu bir gökte yarına uçan, evrenin en kararlı göçerleri onlar belki de ve belki de evrene en çok yakışandır onlar, diyerek kutluyor, saygılar sunuyorum...
Bu şiir ile ilgili 11 tane yorum bulunmakta