Adam,epey zamandır bir falcı arıyordu
Köpek misali kısmet ayağına gelmişti
İçi kıpır kıpır,kanı fokur fokur kaynıyordu
Tek celsede karısını boşamak,bol konuşmayla sinirleri gevşetmekti niyeti
Şato basamaklarına yaklaşan sıska kadın “beyim falınıza bakabilir miyim”
Yapacık tavırla “hayır bayan! ben inançlı biriyim.fala mala ihtiyacım yok ”
Avını yaklamakta olan dişi aslan “ama falın öyle demiyor ki,seni yalancı”
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta