Üç Güvercin Şiiri - Rasih Hacıkadiroğlu

Üç güvercin kondu pencereme teselli niyetine;
Biri alaca, biri kurşuni, biri siyahi.
Baktılar gözlerime uzun uzun,
Anlar gibi sallandı başları.
Ben de seyrettim onları penceremin eşiğinde,
Sessizce bakıştık durduk.
​Pencerenin ötesinde,
Güneyden kuzeye uzanan yemyeşil bir park...
Bursa’nın Erikli semti,
Mevsim sonbahar, eylülün son demleri.
İnsanlar serilmiş sarı yaprakların üzerine,
Yılın son piknik telaşında.
​Dışarıda hava serin ama üşütmüyor;
Oysa benim içim üşüyor
İzledikçe hastane koridorlarında
Çaresizce koşuşturan insanları...
​
.