Uç Şiiri - Emir Taşova

Uç
Kanatlan
Heba etme kendini
Boş zihinlerin raksında
Kavur boynunu ateşler arasında
Dölle ovaları, yemyeşil
Ve sarıl
Kendine
Kendinle kalabildiğin için
gecenin geç vakitlerinde
Surat asma, dövüş
Salınmasın ayakların boşluğunda heveslerinin
Kanatlarını çırp ki
Ufku daha da iyi göresin
Bırak yağmur vursun suratına
Bırak kar üşütsün yüreğini
Ufka bakan için önemli mi
Bugünün gürültülü elleri?
Karnındaki çocuk
Ellerindeki ter
Boynundaki mendil
Saçlarındaki nem
Hepsi boş
Her vazgeçtiğinde günden
Ufka bakan suratın
Kızaracak güneşin nefesinden
Her şımarıklığında
Solduracak suratını
Ayın kara çeperi
Peki ya kim alıkoyacak seni
Geleceğin ellerinden
Banknotlar mı ısıtacak ellerini
Karnını çek defterleri mi doyuracak
Halbuki sen
Nasıl bilirsin yaşamayı
Kuşun dalda bıraktığı iz
Kanının kaynadığı gayız
Kulaklarında çınlayan
Eski bir şarkının dizesi
Kaçamak öpüşler
Yalnız kalışlar
Ve boş bakışlar
Anlatmıştır sana yaşamayı
Sen yaşamı bir giz gibi değil
Bir ödev gibi bilirdin
Sanki kalbin
Hiçbir zaman istemezdi kaytarmayı
Yaşamaktan ellerin morarırdı
Sen ki hiç pes etmedin
Kof yüreklerin
Derin bakışlarına
Aldırış etmedin
Durdun ve düşündün
Karanlıklar içinde
Bir sen anlattın sana seni
Sen ki hayattın
Hayat büyüttü seni

30.07.2026 02.27