Tutsak Kuşum Ben Şiiri - Kasım Kobakçı

Bahar mı dersin sen, dağlar dumanlı,
Bu gönül yurdumdur, matem divanı.
Gözlerin bir ok ki, ucu nişanlı,
Kendi kafesimde, tutsak kuşum ben.
*
Sinemde saklıdır, hicran zamanı,
Sanma ki bu hasret, vuslat limanı,
Söndüremez cihan, yanan samanı,
Külleri savrulmuş, sönük düşüm ben.
*
Boşuna dil dökme, ferman yazıldı,
Bahtımın karası, taşa kazıldı.
Ya gönder eceli, yaylar gerildi,
Vur da şu sinemden, kurban olayım.
*
İstemem merhemi, yaram derindir,
Çekip git buradan, eller senindir,
Bu dertli başımı, eğen kendidir,
Bırak da ardında, destan kalayım.