Katı kış bitti, kuşlar özgürler artık.
Çiçekler ve böcekler de özgürler.
Bir kuş var kütüphanenin penceresinde,
Yalnızlığımı şu an tek o paylaşıyor
Sanırım derdimi de tek o anlıyor.
O da yarinden vurdun yemiş benim gibi ağlıyor.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Kuş gibi özgürlük yerine,
İnsan gibi özgür olmayı dene!..
O zaman ulaşırsın gerçek özgürlüğe..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta