TUTSAK KALDI
Düşünüm özgür imiş, konuşmam yasaklanmış,
Vekilim konuşanda, söz benim fikrim sanmış.
Türk aydını yıllarca, yasaklarla boğuşmuş,
Onlarca doğru fikrim, beynimde tutsak kaldı.
Sayısız aydın insan, zindanlarda boğuldu.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta