Hüzünlerimiz bile gök maviydi
Daha ıslanmamıştı bu bıyıklar
Yalnızlık duvarlarında örümcek kol geziyordu
Yalnızlık ağını üstüme örerken.
Kimse bilemez ve anlamayacak
Denizsiz bir ay ışığında sana yazdığım bu şiirleri.
ne olur kim olduğunu bilsem pia'nın
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam
Devamını Oku
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta