Tutsak Şiiri - Alper Aykut

Alper Aykut
6

ŞİİR


0

TAKİPÇİ

Tutsak

Bir musalla taşıydı inayetini sırtlayan şu gariban makberin,
Sessiz, yalnız ve de karanlık;
Uçurumları gıpta ettirecek kadar da derin,
En son arzusuydu belki hayata katılan şu başıboş mavzerin.

Sarmalamış afakını gökkuşağının cevherinden kopup gelmiş çiçekler,
En çok da kavuşamadığı o laleler…
Yine beklemekteler ansız bir nefesin yürek ısıtan sıcaklığını,
Alsın diye bu divaneliğin idrak edilemez bitaplığını.
Hoş, bitmemeli, bitememeli,
Bir sonu da gelmemeli ceset kadar soğuk bu gamsızlığın,
Varlığın, darlığın;
Zikredilmeyen duyguların,
Tutsak kalan kelamların,
Akıbetini arayan yasaklı sevdaların,
Hayatın...

Alper Aykut
Kayıt Tarihi : 13.12.2019 11:28:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!