Ben her şeye karşı çıkan edebiyattan felsefeden haberi bile olmayan bir ailede dünyaya geldim.Çok kuralcı olmalarına rağmen kendime hep kaçacak bir yer buldum.Her zaman kaçtım beni ürküten bu evden...Lakin hayallerimi tam anlamıyla gerçekleştirecek gücüm yoktu hala yok o yüzden bu platformda şiirlerimi sizlerle paylaşacağım.Umarım şiirlerim yüreğinize dokunur ve şiirlerimin içerisinde kendinizden parçalar bulabilirsiniz...Ah ah zaman neden hızlı değil ki neden bazı kötü şeyleri yavaş yavaş yaşıyoruz...
Eserleri
İMKANSIZ,MESAFE,YANILIŞ,GİDEMİYORUM,TÜKENİYORUZ,TUTSAK,KASVET,MUTLULUK,ÖYLE BİR SOĞUTTUNUZ Kİ,SON GÜLÜŞ,İÇİMDE HERŞEY,MAVİ,YAŞAMAK,ELİN KALEMİ,UFAK ŞAİR,FİLM,PAPATYA,YAZIYORUM İŞTE,NEREDE O YER,DELİRMEK,TREN,KORKUYORUM,GÜÇLÜ DEĞİLİM,ÖYLE BİR YERDEYİM Kİ,DUR KALBİM,İMKANSIZSIN,ACI GÜLÜŞÜM,YOKSUN,UMUT,GÜÇSÜZÜM,KEŞKE,ÇIĞLIK,GÖRÜNEN KISIM,HER ŞEY O,BİR KAÇIS YERİM OLSUN,ÖZGÜRLÜK,GİİTMEYİN,İYİ Kİ DEMELİYİM
Aşkta yarın yoktur sevgili. Zaman ileri doğru değil, içeri, yüreklere, derinlere doğru işlemeye başlar, bilgeleşir. Hiç bilmediği sezgileriyle buluşur. Yükü çok ağırdır, kendiyle buluşmuştur. Hem dışındadır dünyanın, hem de ortasında.
Hindistan'da Ganj Nehri'nin kıyısında yakılan yoksul adamın hissettikleri de onunladır, yitirdikleri de... Newyork'ta, bir sokakta, o kartondan kulübesinde yaşayan kadının çıplak yalnızlığı da. Her şey onunladır, ona emanettir sanki, ama o, çıldırtıcı bir yalnızlık içindedir yine de...
Aşkın kültürlü olmakla, bilgili olmakla da ilgisi yoktur sevgili, kanımıza karışan ilkel acı, o yaban ağrıyla hiçbir kitabın yazmadığı hakikatlere daha yakınızdır, inan...
Kim demişti hatırlamıyorum, aşk varlığın değil, yokluğun acısıdır diye. Belki de bu yüzden ilk gençliğimde, o yoğun aşık olduğum yıllarda, gözüme uyku girmez, dudağımda bir ıslıkla bütün gece şehri, o karanlık, o hüzünlü sokakları dolaşır, insanları uykularından uyandırmak isterdim. Uyanıp, içimde derin bir sızıyla uyanan o derin sancının acısına ortak olsunlar diye...
Aşk çok eski bir şeydir sevgili. Onun içinden o çileli çocukluğumuz geçer. Sevdiğimiz insanların çocuklukları da... Oradan üvey anneler, eksik babalar, parasız yatılılar geçer. Ve sonra aşk bütün bunları alır, daha da eskilere gider, hep o ilkel acıya, o yaban ağrıya...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!