Hayat yordu bedeni,
Ruh ölü deniz,
Sessizliğim,
Fırtına öncesi
Tut ellerimden.
Kendi kıyılarımda
Martı çığlığında,
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




Hayat yordu bedeni,
Ruh ölü deniz,
Sessizliğim,
Fırtına öncesi
Tut ellerimden.
Kendi kıyılarımda
Martı çığlığında,
Ararım seni,
Tut ellerimden,
Bir sen bir ben,
Birbirimize,
Muhtaçken.
Birde sen üzme,
Çocuk;
Tut ellerimden....
Kaderin oyunundan,
İkimizde yara aldık.
Suçlu ben değilim,
Çocuk;
Tut ellerimden.
Kardelen çiçeğimsin,
Kar yağsada yüreğine,
Doğ yeniden,
Tut ellerimden.....Harika bir şiir benden tam puan
at üstünden karı buzu
silkin çocuk
büyüt kendini ellerinle
sakın deme
tırnaklarım kırılır
tırmanırken zirveye
uzat elini çocuk
değsin mavi bulutlara....
saygılarımla
nefisti...
tebrikler yürekten....
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta