Anamın o kınalı elleriyle,
Başımı okşayıp
Arkamdan döktüğü sular
Okuduğu duaların
Sevabı kurumadan
Gel etme.
Güz mevsimine girmiş
Bahçelerin yaprakları
Üşüyüp donmadan
Hatır bilmez kara kışa girmeden
Gönlüm bir güzele kaymadan
Gel tut elimi.
Saçını okşarken kaybolduğum
Şu ormanın
En vahşi yaratığı, uyanmadan
Biri bir kibrit çakmadan
Ay buluta girmişken
Gel gitme.
El ele tutuşur sahile iner
Sandala yelken
Kumsala kalp çizeriz
Karanlık çökmeden
Bu can benden çıkmadan
Gel gitme yar
Gitme
Git/me..
Kayıt Tarihi : 26.01.2026 22:04:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!