Şimdi değil yanan bedenimde üşüyen, hep bendim.
Hep, beni ben diye seveceğin günü bekledim.
Yağan yağmurlar altında, göğsümün içinde pervasız sevdan, senin yerine yürüdüm.
Bilmem kaç yılı ben oldum yüreğindeki ateşin?
Geçmişse zaman sarı saçlarımdan,
Ellerinde kokladığın, avuçlarında sıktığın, kaçamak aşklarının kaçı bendim?
Dağılmış kalbim hep sevmeli mi seni?
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta