Şehrin ışıkları vuruyor geceye
ay ışığının yerine,
Köpek sesleri kayboluyor sessizliğin içinde...
Küçük bir nefes bölüşüyor soluğumu
ödünç verdiğim hayatımla birlikte...
Bugüne gelişim hiçlikle miydi,
Gülüşün bu çakıllı yollarda asam,
Nasırlı adımlarımda sen varken bile
Sana gelemem!
Umut dediğin
Menzile hiç varamayacak olanların
Durup dinlendikleri bir sığınak,
Savaşmadan yenilmiş bir ordunun
Mağlup neferiyim,
Komutanım teslim bayrağını çekmiş
Başlamadan savaş henüz,
Bense hazırım ateşe atılmaya
Elimde süngüsü kırık bir tüfekle!
Seni seviyor olacağım öldüğümde:
Otopside bir bıçak çıkacak yüreğimden,
Üzerindeki parmak izi bana ait olacak!
Benim kanımda senin kan grubun bulunacak,
Şaşırmayacaklar!
Ciğerlerimde
Sensizlik bir işkence
Varlığına dek dinmeyen ruhumda,
Feryatlarım
dudaklarımda kilitli
Duyuyor musun
dudaklarında?
Ne kadar da geceye benziyorsun sevdiğim
Kuytu bir sokak gözlerin,
Karanlık bir yol kalbin
Ve yüzün...
Yüzün sevgilim,
Bir sokak feneri
Geçer zaman
ışık hızında bazen,
avına yaklaşan bir aslan sükunetinde bazen;
Bir gün fırtına olur
bir şehir kadar ıssızlaşır saatler,
bir gün panayır şenliğinde geçer günler...
Bu gecede ne var bilmiyorum
Uyutmaz beni böyle?
Yıldızlara bakıyorum
Yerli yerinde,
Sessizlik desen
Gecenin en güzel yerinde,
Gece bu,
Sessizliğiyle çığlıklarımı boğan gece;
Alıp koynuna yalnızlığımı
Beni saatlere nöbet yazan gece...
Gizli gizli orada buluşurum
Kendimle,
Desem ki sana
Gitme!
Güllerin erken solan tomurcuklarına
Yaktığı ağıtlar parçalar kulaklarını,
Düğününe değil, gidişine yakılır kınalar...
Gitme...desem sana gönül yoldaşım,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!