Türkünün Sesi Şiiri - Kasım Kobakçı

Yankılansın özümüz, sazın telinde,
Saklansın bu hakikat, halkın dilinde.
Her ezgisi büyülü, kopsun yürekten,
Kuşatıp benliğini, korur emekten.
*
Bırak cehaleti, kucakla bilimi,
Unutma geçmişi, dokut kilimi.
El uzat düşene, uyandır genci,
Sen yaşat töreyi, dağıt sevinci.
*
Yoğur irfanınla, ör yüreğinle,
Açılsın kapılar, öz değerinle.
Asırdan asıra, taşı sancağı,
Bilgeler elinde, parlat ocağı.
*
İşlemiş ruhlara, sevginin demi,
Işık ol yarına, sürdür erdemi.
Çınlasın gönlünde, söylenen sözler,
Ozanın nefesi, yolunu gözler.
*
Kurulsun sofralar, gönül bağında,
Yeşersin umutlar, yurt toprağında.
Her nakışı anlamlı, süzülür nurdan,
Koru bu mirası, geçme onurdan.
*
Dinle bilge sözü, öğren edebi,
Sevgiyle harmanla, bulursun dibi.
Kucakla maziyi, aydınlat çağı,
Sen yaşat her daim, kurulu bağı.
*
Çağlasın dillerde, türkünün sesi,
Sarsın dört bir yanı, dostun nefesi.
Taşınsın yarına, kurulan düzen,
Kültürün temeli, ruhlarda gezen.