Karaman’da doğdum kendimi aştım,
Aşa aşa geldim ben bu duruma.
Okudum, öğrendim kabımdan taştım,
Taşa taşa geldim ben bu duruma.
Sevgiyi öğretti ana kucağı,
Babamla tanıdım köşe bucağı.
Özümü pişirdi Yunus Ocağı,
Pişe pişe geldim ben bu duruma.
Mehmet Bey, Atatürk dilimin piri,
Bilinçli yıkarım Türkçemden kiri.
Türkçeyle süsledim düştüğüm yeri,
Düşe düşe geldim ben bu duruma.
Ulus başkalaşır dilin derdinden,
Yoz dil koparıyor kendi yurdundan.
Kim Türkçe sevmişse koştum ardından,
Koşa koşa geldim ben bu duruma.
Türkçe ustaları dostum olmuştur,
Her biri dilime umar* bulmuştur.
Onlardan coşkulu anı kalmıştır,
Coşa coşa geldim ben bu duruma.
Eleştiri aldım, yeni söz yazdım,
Şiirde gerekse uyağı bozdum.
Öz Türkçe aradım eskiyi kazdım,
Eşe eşe geldim ben bu duruma.
Halk Ozanı Karamanlı Nevzat
*Umar: Çare, deva, şifa, sağaltım.
Kayıt Tarihi : 6.11.2026 10:52:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Türkçemizi çok seviyorum, katkı yapmak umuduyla kimi denemeler yapıyorum. Bizi şiirlerimizin altındaki mahlasla sınırlandıran kimi okuyucular, bu denemeleri aşağılayıcı sözcüklerle eleştirerek, cahile ders verme hevesine kapılıyorlar. Biz dersimizi Türkçemizin büyük ustalarından aldık. Bizi dostluklarıyla onurlandıran Prof. Bahri Savcı, Prof. Dr. Cevat Geray, Öğretim Görevlisi Dil Uzmanı Emin Özdemir dil ışığımızdır. Bu üç bilim insanı hatırımızı kırmayarak Karaman’a gelmiş, hemşehrilerimizle bilgilerini paylaşmışlardır. Her türlü eleştiriye açığım, herkese sayın diyerek sesleniyorum. Bizi ‘amca’, ‘birader’ diyerek aşağılamaya çalışanlarla akrabalık ilişkimiz yoktur. Eleştirirken hakaret etmek isteyenlere, önce ‘Dangalak’ şiirimizi okumalarını öneriyorum.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!