Turgut Uyar: Hakkında ziyaretçi görüşleri..

Turgut Uyar
4 Ağustos 1927 - 22 Ağustos 1985
58

ŞİİR


303

TAKİPÇİ

  • Yıldırım Dinçer
    Yıldırım Dinçer 30.12.2017 - 13:19

    Biraz Daha

    Kullanmam ucuz özgürlüğü , sana sığınırım.
    Azarladığım bir dünyayı suya bırakıp
    Günlük dövüşü en uygun yerinde keserek
    Ve kan biraz daha akar durur, akmalıdır
    Bir çaresizlik sanırım, öfkem büyür uğunurum
    Oysa bir çiçek bir güzel dünyaya bakmalıdır
    Ve kuytulardan, unutulmaktan tek tek
    Ölülerimiz toplanacaktır.

    Senin yıldızların güneşlere dönüşür
    En karışık en bozgun bir öğle uykusunda bile
    Ve sonsuz sevinç taşıyan bir çığlıktır
    Bir suyun bir başka suya karışması
    Kanları çökelirken bir soylu tabaka
    Bir bahar anlatıcısının
    Bir mutluluk dülgerinin
    -Gecelerde ve yalnızlıklarında hepsi üşür-
    Ölülerimiz toplanacaktır.

    Ne kadar hüzün geçmişse dünyadan
    Ne kadar acı geçmişsse yaşayacağız
    Hepsini yeniden, bir bir dünyada
    Dünyadan ve dünyayla sana sığınırım
    Acılardan ve hüzünlerden değil
    Kaçmalardan ve korkulardan değil
    Çünkü bir güçtür sıcaklığın kollarıma
    Çünkü kanları, kanları, kanları hatırlarım
    Çünkü ölülerimiz toplanacaktır
    Ve yüceltilecektir bir mavide.

    Haberlere yorumlara ve büyük tirajlara
    Asalak otlara karşı, türeyip giden
    Bir sun'i ilhakla üreyip giden
    Bir soya, bir sanrıya karşı
    Kuşanıp kahramanca tek silahını, kanını
    Diri bir su gibi gidenleri hatırlarım
    Odalarda ve güzel bir dünyada
    Sararken bir başına eski güneş
    Yıldızımız uzak bir iklimde
    Bir tüfek olacaktır. Bir tüfek
    Ölülerimiz toplanacaktır.

    Ve bizim bir haziranımız
    Bir yıl kadar yetecektir dünyaya
    Çünkü yoğun ve ateşle yaşanmış
    Çünkü ellerimiz, başımız ve kanımız
    Hayasız pençelerini kokuyla gizleyen
    Bir olgu olmayacaktır sana
    Ölülerimiz toplanacaktır
    Doldurulan bir kıyı gibi.

    Anılacaktır bir general pantolonundan
    Nasıl sezgiler ve gerekçeler çıkardığımız
    Nasıl kırgın ve nasıl umutlu olduğumuz
    Bir şenliğin başlangıcından ve sonundan
    sığınmamız da anılacaktır.

    Ölülerimiz toplanacaktır
    Kenar köşe kasaba hanlarından
    Deniz en güzel aşkken ayışığına
    Küçük ve karanlık odalarda öldürülenler
    Direnerek ve akarak ölenler
    Yüceltilecektir
    Anılacaktır ölümleri

    Bir şehir akşamında herkes kaçışırken
    Ormanlar bir çözülmeye bozulurken
    Karanlığa kanıyla karşı duran
    Kanıyla ışıtan, yalazlayan karanlığı
    Yalnız ve dayanıklı gecelerinde üşüyen
    Ölülerimiz toplanacaktır.

    Biraz daha kan, kan ve suyun akışı
    Ey suyun güvenli akışı
    Sana bir yamaç gerekmez mi
    Ki sonun özlemine hızlı varsın
    Ki sen varsın, akıtılmış kanlarla varsın
    Ve kan ve akışın o soylu tabakta
    Ormansız bir halka sunulacaktır
    Bir orman olarak
    Ona sığınılacaktır.

    Sana sığınılacaktır kırılıp toplanınca
    Sana sığınıyorum kırılıp toplanınca
    Değil sonsuz girdiçıktısına yaşamaların
    Ey en güzeli, en gürü bütün çeşmelerin
    Ayın ve denizin sahibi ve su içmelerin
    Sana sığınılacaktır
    Ve kuytularda, dağlarda, alanlarda
    Akıtılan ve akıp gelen kanlarda
    Bir sabah büyük büyük ateşler yanınca
    Eller temizlenecektir
    Bir tören olacaktır
    Ölülerimiz toplanacaktır.

    Turgut Uyar

  • Büşra Tekin
    Büşra Tekin 02.07.2017 - 17:44

    mutsuzluktan söz etmek istiyorum dikey ve yatay mutsuzlukta mükemmel mutsuzluğundan insansoyunun
    sevgim acıyor.

  • Zeynep Akarsu
    Zeynep Akarsu 24.06.2008 - 22:43

    Şiir dünyasının “Büyük saat”i..
    “Göğe Bakma Durağı” demiş.. Daha ötesi var mı?

    “ikimiz birden sevinebiliriz göğe bakalım
    şu kaçamak ışıklardan şu şeker kamışlarından
    bebe dişlerinden güneşlerden yaban otlarından
    durmadan harcadığım şu gözlerimi al kurtar
    şu aranıp duran korkak ellerimi tut
    bu evleri atla bu evleri de bunları da
    göğe bakalım”