Turgay Ata Şiirleri - Şair Turgay Ata

Gel arkadaş, bir karara varalım
Konuşalım, tartışalım yoralım
Bilmiyorsak, bir bilene soralım
Beni değiştirme, sen de değişme...

Anlatmak ne mümkün hüznü o an ki
Yangın söndü lakin külü ağlattı
Ağlayan sadece biz miydik sanki
İç çeken şeyda bülbülü ağlatti...

Bir gün aklınıza gelirsem dedi
Daha dün buradan geçti dersiniz
Kimse anlamadı, kimse bilmedi
Farklı bir hayatı seçti dersiniz...

Barışı istedi savaşı yerdi

Biz desen deseniz tıpkı bir kilim
Dost, kardeş olmaya elbet var imkan
Birbirimize dersek satılmış, zalim
Böyle bir toplumda yaşam ne mümkün

Hadi, durma kaldır bağrıma sapla!
Sevda hançeriydi deldi desinler.
İçini kavuran hoş bir serapla
Sararan bir gonca güldü desinler.

Destan arıyorsan Anafartalar,
Bulamazsın, başka yerde arama;
Seddülbahir, Kilitbahir, Conkbayır
Hatırlatıp tuz dökersin yarama...

Çarmıhlara gerilmiş, tutsak olmuş umutlar
Aşk şerbeti denen şey, bana zakkum suyudur;
Atılan her kahkaha, şu beynimi tırmalar
Teselliler artık hep birer dipsiz kuyudur...

Uçsuz bucaksız çölün derviş ah u zarı var,
Son bakışından kalan yıkılmış viraneyim.
Gözlerimden süzülen bir yangın efkârı var,
Gelme artık istemem deliyim divaneyim..

Uğrunda ölünen dost bulmak çok zor
Baş üstünde gezdir bulduysan eğer...
Herkesle bir ömür dost kalmak çok zor
Yas tutar gerçek dost öldüysen eğer...

Sanadır vasiyetim dinle canım sözümü
Hiçbir şeyin olmasın doğru birey ol yavrum
Kötülükten uzak ol kara etme yüzümü
Hiçbir şeyin olmasın doğru birey ol yavrum.