Turan Yükseloğlu Şiirleri - Şair Turan Y ...

Sevda dil'le yetmez bence
Gönülden de ses vermeli
Gönlü gözden oku benc
Sevda böyle dillenmeli

Moda oldu aşkım demek

Yazık oldu dile destan sevdaya
Baharında muhtaç ettik devaya
Soldurduk, dayanamadı cefaya
Ölmesin, verelim taze kan gerek

Dile kolay şehit demek
Her birisi bir evde direk
Alev-alev yanan yürek feryadı
Sebep olanların darısı başına

Yavrum, kuzum, Mehmedim

Varlığını dilenmekten yoruldum,
Bir o yana, bir bu yana savruldum,
El öpüp, dil dökmekle kul oldum,
Belki senden bir haber gelir diye.

Güneş bile sensiz hep fersiz doğar,

Diline doladın hep ayrılığın adını!
Tatmadan bilmezsin hicranının ahını.
Düşündün mü hiç? Son pişmanlık yanını,
Belki de ağlayan yalnız sen olacaksın

Hić tanışmamış, hiç görüşmemiş gibi

Korkulur oldu dinimize mensuplardan,
Allah ile aldatarak, iftira atanlardan,
Yaygaraya boğarak dil uzatanlardan,
Kurtarmalı haraç mezat satanlardan,
Kurtarmalı soysuzlardan cennet vatanı.

Dışımdaki uysallığa sakın aldanma,
İçimdeki fırtınayı nerden bilirsin?
Her tuttuğun yolu yokuşsuz sanma,
Belli olmaz, gidemez de geri dönersin.

Gençliğime güvenip de yiğitlik yaptım,

Hep dış güç, iç güç vardır deriz,
Elbet de dış güç hep var olabilir...
Dış gücün iç eline hiç değinmediniz,
Dışın iç gücü yoksa ne yapabilir?

Düşmanlar baş kaldırıyor,
Her bir yana kol uzatır,
Aratürk’e saldırıyor,
Ellerinde tağra-satır.
Nerde kaldı yardımlaşma?

Doğduğum ülke bile benim değil…
Hadi sevil, komşu bile benden değil,
Öyle olunca, ona dövül, buna eğil,
Neden beni yaban elde yarattın?
Tanrım!