Yedi çocuklu bir aileden olan Turan Demir,1964 yılında Malatya'nın Battalgazi(Eskimalatya'da)ilçesinde dünyaya geldi.
İlk orta ve lise eğitimini Eskimalatya'da tamamladı.Lisans eğitimini;Anadolu üniversitesi isletme alanında tamamladı.Yüksek lisans eğitimini; Hoca Ahmet Yesevi(Türk /Kazak) üniversitesi,
Beşeri Bilimler Fakültesi,Eğitim Yönetimi ve Denetimi alanında tamamladı.
Eğitimci şair ve yazardır.
Milli Eğitim Müdürlüğüne bağlı birçok devlet okulları,özel kurs merkezleri,kişisel gelişim kurs merkezleri ve özel sürücü kurs merkezlerinde;müdür yetkili sınıf öğretmeni,sınıf öğretmeni,usta öğretici,
uzman öğretici ve ücretli öğretmen olarak görev yaptı.
Çalıştığı kurumlarda basarı plaketi ile ödüllendirildi.
Emekli
İki çocuk babasıdır.
Şiirlerini nazım ve nesir şeklinde yazar.
Şirlerini; Lirik,epik,pastoral,didaktik vb.türde yazar.
Türk Halk Edebiyatı nazım şekillerini kullanır.
Geleneksel Halk şiirleri ile modern tarz şiirler yazmaktadır.
"Yıllar Ağlasın"adlı şiir kitabını;
Şubat 2021 de yayınlamıştır.
"Eğitimde Sosyal Medya Bağımlılığı/Eğitimde Akademik araştırmalar" adlı eserini; Mayıs 2021' yayınlamıştır.
Basıma hazır şiirleri mevcut olup,şiir yazmaya devam etmektedir.
Ayrıca makale ve deneme yazıları v.s. yazmaktadır.
Yaşamını,Malatya merkezde sürdürmektedir.
Eserleri
"Yıllar Ağlasın"adlı şiir kitabı.
Eğitimde Sosyal Medya Bağımlılığı/Eğitimde Akademik araştırmalar" adlı akademik kitap.
Aşkta yarın yoktur sevgili. Zaman ileri doğru değil, içeri, yüreklere, derinlere doğru işlemeye başlar, bilgeleşir. Hiç bilmediği sezgileriyle buluşur. Yükü çok ağırdır, kendiyle buluşmuştur. Hem dışındadır dünyanın, hem de ortasında.
Hindistan'da Ganj Nehri'nin kıyısında yakılan yoksul adamın hissettikleri de onunladır, yitirdikleri de... Newyork'ta, bir sokakta, o kartondan kulübesinde yaşayan kadının çıplak yalnızlığı da. Her şey onunladır, ona emanettir sanki, ama o, çıldırtıcı bir yalnızlık içindedir yine de...
Aşkın kültürlü olmakla, bilgili olmakla da ilgisi yoktur sevgili, kanımıza karışan ilkel acı, o yaban ağrıyla hiçbir kitabın yazmadığı hakikatlere daha yakınızdır, inan...
Kim demişti hatırlamıyorum, aşk varlığın değil, yokluğun acısıdır diye. Belki de bu yüzden ilk gençliğimde, o yoğun aşık olduğum yıllarda, gözüme uyku girmez, dudağımda bir ıslıkla bütün gece şehri, o karanlık, o hüzünlü sokakları dolaşır, insanları uykularından uyandırmak isterdim. Uyanıp, içimde derin bir sızıyla uyanan o derin sancının acısına ortak olsunlar diye...
Aşk çok eski bir şeydir sevgili. Onun içinden o çileli çocukluğumuz geçer. Sevdiğimiz insanların çocuklukları da... Oradan üvey anneler, eksik babalar, parasız yatılılar geçer. Ve sonra aşk bütün bunları alır, daha da eskilere gider, hep o ilkel acıya, o yaban ağrıya...




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!