Tunem Tunem Şiirleri - Şair Tunem Tunem

ihtiyacı var gözlerimin gülüşüne bakışına
ihtiyacı var kalbimin içime akışına
ihtiyacı var sana yaşama sebebimin
ihtiyacı var bitmek bilmez gecelerimin

HERŞEY BİRANDA BAŞLAR BİR BAKIŞ BİR TEBESSÜM
ARDINDAN DÖKÜLÜR DUDAKTAN O İKİ KELİME
DÜNYA BAŞKA GÖRÜNÜR GÖZÜNE İNSANLAR BAŞKA
HAYATINI ALTÜST EDER O İKİ KELİME

İnsan nasıl bu kadar yanılır nasıl bu kadar kör olur
İnsan nasıl bu kadar değişir nasıl bu kadar yok olur
İnsan kendini en sevdiğinin yanında değersiz hissedebilirmi aşka dair umutları bitebilir mi
Bu kadar zor olabilir mi karşındakine ona değer verdiğini önemsediğini hissettirmek
Sende bir yeri olduğunu hayatının bir parçası olduğunu sözcüklere dökmek
İnsan tanıdığını sandığı birine bu kadar yabancı olabilirmi

bir yanlışı doğru diye yaşamışım bir ömür
gönlümü kaptırmışım kıymet bilmez bir kula
kulak tıkamışım sağ duyuma dostuma
yıkılmış dünya bir anda devrilmiş üstüme

herkesin gördüğünü ben görmezden gelmişim

bir sokak hatırlıyorum çok uzun merdivenlerle çıkılan
basamaklarında sevdamızın izi olan
rüzgarında sevdiğimin saçları dalgalanır
melteminde sevdiğimin kokusu burnuma gelir

bir park hatırlıyorum yeşilin alabildiğine uzandığı yollarında aşıkların el ele gezdiği

Bugün yine dayanamadım seni görmeye geldim
Yine kendime ihanet ettim sanki umrundaymış gibi
yanına insan toplar olmuşsun gelirken
Günah mı çıkarıyorsun yoksa nefsinlemi kavgan
Korkma sana zorluk yok bende ısrar yok baskı hiç yok
Dilediğince kaç kalbinden pıranga tak arzularına

ne garip insan denilen varlık ne karmaşık hayat çizgimiz
bazen fırtınalar kopuyor deli gönlümde bazen gece kadar sessiz
herşeyi yakıp yıkmak geçiyor aklımdan çok zaman birşeyleri değiştirmek
umutsuzluğa düşüyorum karamsarlık kaplıyor ruhumu
bazende şükrediyorum elimdekilere ya olmasalardı diyorum yaşanmışlıklar
güzel gözlerin geliyor aklıma o gülüşün ya görmeseydim diyorum onları bir ömür

vakti zamanı değil aşkın sevginin
umuda yolculuk senin eserin
hayali süsler senle gecenin
tecelli farklı bilirim yakın ecelim

olmasa da olur sırçadan köşküm

anlamsız geliyor herşey geriye dönüp baktığında
her bir çaba nafile her bir söz yalan
sen her hücrenle dirensende olanlara
tecelli vuku buluyor sana rağmen senden ziyade

bir şeyleri değiştirme uğraşların sekteye uğruyor

bir gülüşüne bir bakışına kızmana her duyguna her tavrına
elimi tutmana sıkıca sarılmana ihtiyacım var

bu berbat dünyaya katlanmak için
sensiz gecelere dayanmak için