Tüm Dualarım Şiiri - Köksal Çelik

bu şehir kalabalık, ve ben hep seni arıyorum sokak lambalarının sarısında,
yüzümdeki rüzgârda,
ve geceye bıraktığım her sessizlikte…

bir ses oluyorsun bazen, hiç duyulmamış bir ezgi gibi.
bir bakış oluyorsun, gözlerimi kıskandıran…
ben seni beklerken,
zaman ellerinden dökülüyor gibi
yavaş
ve güzel
ve tarifsiz…

konuşmasan da anlıyorum seni
çünkü kalbinin sesi, her şeyi susturuyor
bana “buradayım” diye fısıldıyor
ve ben,
sana doğru yürümeye devam ediyorum
karanlıklar engel olsa da yoluma
senin ışığın yetiyor bana…
uykusuz gecelerden ördüm seni
her göz kırpışımda bir anını daha taşıyorum içime
ve sen, hiç gitmemiş gibi
suskun bir şarkı olup doluyorsun odama…

dünya ne kadar dönse de sana bakan yönüm hep aynı
benim pusulam sen oldun
yıldızlar durmasa da yerinde
senin adın sabit duruyor dilimde

dokunmasan da biliyorum, ellerin hâlâ sıcak
hayalin kalbimde yangın gibi büyüyor
ve ben her gece gözlerimi değil,
hayatımı kapatıyorum sana
çünkü senle başlıyor, ve senle bitiyor
tüm dualarım…

Köksal ÇELİK