Herkesi mutlu etmek gayesi ile kendi hikayesini bir kenara bırakıp, dünyanın bütün yükünü sırtlanmış bir şekilde hayatın onlara biçtiği rolü oynamak için çırpınıp duruyor tükenmiş adamlar.
Bir çiçek sevdasına, bir araba belasına, bir kat, bir yat umuduna hayatını hiçe sayıp mücadele ediyor tükenmiş adamlar. Tek gayesi, tek amacı; çıkarsız ve menfaatsiz sevilebilmek... İş dönüşü kapının kendisine tebessüm ile açılmasını umut edip duruyor tükenmiş adamlar.
Baba evinde giyecek kıyafeti, yiyecek bir lokma ekmeği olmayan bir insanın lüks kıyafet sevdasını, lüks yiyecek sevdasını ve lüks yaşam sevdasını karşılayabilmek için gecesini gündüzüne katar tükenmiş adamlar.
Şükretmeyi bilmeyen bir nesile denk geldik. Soğan çorbası ile büyüyen çocuklardık; en kral yemekleri yedirmek için bir gençlik harcadık, adım adım tükettiler bizi. "Acaba kırıldık mı?" diye düşünmediler, "Yorulduk mu?" diye acımadılar. İşlerine gelince "Hayat müşterek," dediler; "Sen sevmeyi bilmiyorsun," diye suçladılar. Aşkı ve sevgiyi lüks bir araba sandılar. İstedikleri olmayınca "Sen aşktan ne anlarsın?" diye bağırıp çağırdılar.
Tamamını Oku
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta