Tükenişimsin Şiiri - Kasım Kobakçı

Dik yokuşlarısın ciğerimin,
Gözümü korkutan, tırmanmaya zorlandığım tepeleri..
*
Sert rüzgarısın göğsümün,
Doldururken boşluğumu, fırtına öncesiymiş gibi ürperti yayan..
*
Coşkun selisin damarlarımın,
Akışına kapıldığım, sürüklenmeye direndiğim suları..
*
Kızıl alevisin ocağımın,
Isıtırken, zemheri soğuğuymuşçasına iliklerimi donduran..
*
Derin kuyususun zihnimin,
İnmekten çekindiğim, dibinde kendi yankımı duyduğum boşlukları..
*
Sessiz çığlığısın dilimin,
Haykırırken, lal olmuşçasına boğazımda düğümlenen..
*
Ağır yüküsün omuzlarımın,
Taşımaktan yorulduğum, altında ezilip büküldüğüm ağırlıkları..
*
Tek sahibisin kalbimin,
Şahsımdan tatlı kelamını kıskanan, ufacık tebessümüyle ömrüme ömür katan..
*
Tükenişimsin..
Terk edip kaçmayı dilediğim, fakat katiyen kaçamadığım tükenişimsin o..