Aydınlığımın tükenmeye başladığı şafak vaktinde
Yürümeye başlayanımsın sen erimeyen karlarımın üzerine
Şakaklarıma yağan kar dudaklarımla buluşurken
Elimde bir demet gül çalacak bir kapı arar ayaklarım
Gülümser bana beni benden daha iyi tanıyan yalnızlıklarım kapı aralığından
Ürkek bir kuş gibi çırpınır şimdi yüreğim, oda bilirdi ki biz hep yalnızdık
Lanet okurken yalnızlığıma çıkıp gelenimsin sen ne olur gitme
Ağır ağır çıkacaksın bu merdivenlerden
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta
Devamını Oku
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta




Kutlarım çok manalı bir şiir.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta