Birden çocukluğun geldi aklıma,
Bükümlü, lüleli, kızıl sarı saçların,
Beyaz tenin, al yanakların, tatlı gülüşün,
Dünyalar güzeli bir bebektin sen, Tuğçe,
Çocukken her şeye kırılır, ağlardın,
Bebeklerini çok sever, onlarla hep oynardın,
Kedi köpek görünce, ürker, korkardın,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta