Bu raylarda geçti hep, çocukluğum büsbütün,
İpte cambaz misali, yürür koşardım her gün.
Çıkında peynir ekmek, önümde üç, beş koyun,
Küçük çaplı çobanlık, belki biraz da oyun,
Dedem demiryolcuydu, trenciydi lakabı,
Öyle tanırlardı hep, eşi dostu ahbabı.
Ben de onun torunu, belki ilgim ondandı,
Zülfü kimi ayağın koymaz öpem nigârum
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum
Devamını Oku
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta