Kar altında kalan tren rayları,
Kara yılan olur sokar bir zaman.
Kar eriyip gün vurunca dağlara,
Türlü çiçekleri kokar bir zaman.
Kara çalı olup araya girer.
Gidip dönmeyenin izini sürer.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Tekerin rayın üstünde dönerken her noktaya bir anlık dokunuşunun ardından'Bir öpücük izi kalır tekerde' sözleri ne güzel bir çağrışımdır.Okudukça daha çok beğendiğim bir şiir.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta