tren mi bizi bekliyor, biz mi treni; ne için!..trenle gelecek olanı mı, trene binecek olanı mı; kimi!..biz miyiz yoksa trenle gidecek olan!.
mademki tren merakımız vardır; geldi tren, durdu!.atlayalım bakalım içine ama hiç merak etmeyelim tren bizi nereye götürecek diye!..sessiz olalım, pencereden bakalım sadece!..elbet bir gün tren de durur!.ya tırmanamaz yokuşu, ya da uçurum korkusu dolar yüreğine!..
işte o zaman ineriz trenden; arkamızda kalmıştır artık bindiğimiz istasyon, aldığımız yol!..belki de aramızdadır gelmesini beklediğimiz kişi; neden olmasın!.
o kişi biziz aslında!.yeterki trene bakan olmayalım sadece!..
O mavi gözlü bir devdi.
Minnacık bir kadın sevdi.
Kadının hayali minnacık bir evdi,
bahçesinde ebruliii
hanımeli
açan bir ev.
Devamını Oku
Minnacık bir kadın sevdi.
Kadının hayali minnacık bir evdi,
bahçesinde ebruliii
hanımeli
açan bir ev.




"Demokrasi bizim için bir trendir,
İstediğimiz durağa geldiğinde ineriz..."
İyi de,
Biz her halükarda kalırız,
O trende...
Kiminiz sadece "bakarken" hem de...
"Kaderimiz..."
Aslında "memleket sevdamız", yüzünden...
Dedim, trene bakar gibi bakanlara sitemle, Örtmenim...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta