Tozlu Yollar Şiiri - Kasım Kobakçı

Tozlu yollar uzanır gider, ufkumun ötesine,
Sırtımda ağır çanta, yüreğimde ince sızı,
Vatan borcu diyerek, düştük gurbetin eline,
Bekle bizi memleket, elbet döneriz bir sabah,
Yıldızlar yoldaş olur, gecenin koyu bağrında,
Adım adım yürürüz, bitmez bu dağların ardı.
*
Mektup yazdım yare, ben hasretimi kataraktan,
Gözümde tüter şimdi, köyümün dumanlı bacası,
Şafak vakti nöbette, rüzgar söyler türkümüzü.
*
Yağmur yağar ıslanır, parkamızın yorgun yüzü,
Çamurlara batarız, yine de durmak yakışmaz,
Güneş doğar elbet, karanlıklar silinir gider,
Ufukta görünen, o aydınlık günler yakındır.
*
Demir çarık giysek de, aşınır bu uzun yollar,
Ana duası korur bizi, her türlü beladan,
Mevsimler gelir geçer, sararır yaprak dalında,
Biz yürürüz durmadan, dağlar taşlar selam durur,
Gurbet akşamlarında, efkar basar sinemizi,
Teskereyi alanda, bayram eder bizim evler.
*
Bitecek bu ayrılık, kavuşacağız sonunda,
Anlatılır dillerde, askerin bitmez öyküsü,
Sevgiyle kucaklaşır, o gün gelen ile giden.